چرا فیلم های ترسناک را دوست داریم و می‌خواهیم با آنها وحشت زده شویم؟


آیا تا به حال از خود پرسیده اید که چرا ما به سمت ژانر وحشت کشیده شده ایم؟ یا اساسا چرا یک فیلم ترسناک تماشا می کنیم! فیلم های ترسناک یکی از محبوب ترین ژانرهای فیلم هستند. آنها به طور معمول در صدر باکس آفیس هستند و بسیاری از این شرورها در فرهنگ و ذهن ما نفوذ کرده اند، از نورمن بیتس در فیلم روانی گرفته تا فردی کروگر در کابوس در خیابان الم و هانیبال لکتر در سکوت بره ها. با تماشای ژانر وحشت، در زندگی روزمره سعی می کنیم از هر چیزی که ما را می ترساند دوری کنیم، پس در این شرایط چرا برای تماشای فیلمی که ترس را القا می کند هزینه می کنیم؟شاید پاسخ به این سوال برای بسیاری از افراد سخت یا متفاوت باشد. اما در این مقاله می‌خواهم به این سوال پاسخ دهم که چرا فیلم‌های ترسناک دوست داریم؟ در آینده با من همراه باشید. سال ۲۰۲۲ یکی از سال‌های جذاب برای دوستداران ژانر وحشت بود؛ اما چرا؟ زیرا از بازگشت پیروزمندانه از فرنچایز «جیغ» تا پایان سه گانه هالووین اثر دیوید گوردون گرین و البته قسمت جدید فرنچایز سری تگزاس اره برقی Messacare (بررسی فیلم قتل عام با اره برقی تگزاس) و البته بسیاری از کارهای مستقل و دیدنی مانند لبخند. ( دوباره نمایش و نقد و بررسی فیلم لبخند) و فیلم بربر (نقد و نقد فیلم بربر) امسال منتشر شد. بدیهی است که محبوبیت ژانر وحشت در بین مخاطبان و در گیشه بسیار زیاد است، زیرا فیلم های گران قیمتی برای ساخت نیستند و همیشه بازاری برای آنها وجود دارد، بنابراین این آثار تقریباً همیشه پول خود را پس می دهند. اما از مایکل مایرز در هالووین گرفته تا Chainsaw Massacre’s Leatherface و البته Ghostface فرانچایز Scream، اینها شخصیت های منفی این ژانر هستند که مردم یاد گرفته اند حتی آنها را دوست داشته باشند. در واقع، آنها ستون اصلی سینما هستند و قدمت این شرورهای جذاب به فرانکشتاین و دراکولا در روزهای اولیه پخش فیلم های ناطق در دهه 1930 و فیلم های اکسپرسیونیستی آلمانی مانند نوسفراتو در دوران صامت برمی گردد. اما چرا مردم آنقدر مشتاق تماشای هیولاها و قاتلان هستند که از خانه های جن زده و گوشه های تاریک بیرون می خزند؟ بیایید به عنوان یک مخاطب به آن فکر کنیم، چه چیزی یک فیلم ترسناک را به یک فیلم ترسناک واقعی تبدیل می کند؟! با نگاهی ساده به تاریخ سینما می توان به نکته جالبی رسید. ترسناک ژانری است که برخی افراد تمایل دارند آن را تحقیر کنند و خیلی جدی نگیرند. اما این یک هنر شگفت انگیز و محبوب است که از طریق آن ایده های بسیار پیچیده و تکنیک های خلاقانه می توانند خود را نشان دهند. و اگر بتوانید از آن دیدگاه بسیار کلیشه ای عبور کنید، متوجه می شوید که در این ژانر چه کاری می توان انجام داد. البته داستان من و ژانر ترسناک به گونه ای در هم تنیده شده بود که وقتی کودک یا نوجوان بودم، درک این موضوع برایم سخت بود که چرا کسی از ترسیدن از اتفاقات وحشتناکی که برای افراد عادی در فیلم های ترسناک می افتد لذت می برد. در آن زمان، من بیش از حد مشغول خواندن داستان‌های نسبتاً کودکانه، بازی‌های ویدیویی و تماشای مجدد ارباب حلقه‌ها و هری پاتر بودم، بنابراین به ارواح یا قاتلان سریالی خیالی اهمیت نمی‌دادم. با این حال، من در خانواده ای بزرگ شدم که بیشتر خانواده و دوستانم این ژانر را دوست داشتند و مادرم یکی از آنها بود. با این اوصاف، زمانی که به سن نوجوانی رسیدم، در نهایت یکی از طرفداران ژانر ترسناک شدم. وحشت راهی برای ما برای تجربه چیزهای وحشتناکی است که خودمان تصور می‌کردیم برایمان اتفاق نمی‌افتد، اما می‌توانیم رویارویی با آن را در امنیت و آسایش خانه یا سینما تجربه کنیم. ما انسان ها با تماشای یک فیلم ترسناک از زندگی روزمره به یک واقعیت وحشتناک “فرار” می کنیم، سپس 90 دقیقه بعد با تجربه ای جدید از آنجا دور می شویم. از سنین پایین، والدین یا سرپرستان به ما می گویند که دنیا جای بزرگ و ترسناکی است و اگر مراقب نباشیم ممکن است اتفاقات بدی برایمان بیفتد. درست است؛ اما فقط به این دلیل که دنیا مکانی ترسناک است به این معنی نیست که ما نباید آزادانه در آن زندگی کنیم. فراموش نکنید که ترسیدن اشکالی ندارد. هر چیزی که در زندگی شما را بیشتر می ترساند به این معنی است که احساسات شما در مورد آن معتبرتر است. برای مثال، نباید از ترس از تاریکی، ترس از ارتفاع، یا ترس های واقع بینانه تر مانند ندانستن هدف زندگی خود در حال حاضر خجالت بکشید. بنابراین، در جمع بندی، فکر می کنم به همین دلیل است که ما بارها و بارها به ژانر وحشت برمی گردیم و از تجربه آن ابایی نداریم. توجه داشته باشید که تماشای افراد دیگر که با این مسائل برخورد می‌کنند و نسخه‌های مشابه و گاهی افراطی‌تر از ترس‌های خود را از طریق تماشای فیلم‌های ترسناک تجربه می‌کنند، به طرز عجیبی رهایی بخش است، زیرا به ما اجازه می‌دهد برای غلبه بر این ترس‌ها کار کنیم. از آنجایی که فیلم‌های ترسناک در شبیه‌سازی موقعیت‌های تهدیدآمیز بسیار خوب هستند، این بدان معناست که واکنش‌های احساسی ما به آن‌ها مشابه واکنش‌هایی است که در مواجهه با یک تهدید واقعی تجربه می‌کنیم. بنابراین من شخصا عاشق این ژانر هستم زیرا اگر این ژانر نبود، احساس می‌کنم نمی‌خواهم چیزهایی را امتحان کنم که قبلاً امتحان نکرده‌ام، درست مثل اینکه به لطف دنیای وحشت بر ترس‌های دوران کودکی‌ام غلبه کردم. از این گذشته، اگر ابتدا نترسید، نمی توانید شجاع باشید. البته، از آنجایی که ما به اندازه انسان های باستانی با تهدیدات زندگی واقعی روبرو نیستیم، ممکن است این سوال پیش بیاید که تماشای فیلم های ترسناک نیز فایده چندانی ندارد. اما تماشای فیلم های ترسناک می تواند تجربه جدیدی باشد که به ما امکان می دهد از سیستم تشخیص تهدید ذاتی خود استفاده کنیم. این رویکرد نه تنها فیلم‌های ترسناک را برای مخاطب جذاب‌تر می‌کند، بلکه به آن‌ها اجازه می‌دهد تا چیزهایی مانند پس از آخرالزمان، تهاجمات بیگانگان و تهدید یک متجاوز را در یک محیط امن تجربه کنند. در نتیجه، فیلم‌های ترسناک راهی بدون خطر برای تجربه تهدیدات و تمرین پاسخ‌های فرد به آن تهدیدها هستند. علاوه بر این، پس از اینکه افراد بدون آسیب از یک فیلم ترسناک عبور می کنند، ممکن است احساس موفقیت و تسلط بر تهدیدی که تجربه کرده اند داشته باشند، که به نوبه خود باعث می شود در توانایی خود برای مدیریت سایر موقعیت های اضطراب آور احساس اطمینان بیشتری داشته باشند. از زاویه ای دیگر به آن نگاه می کنیم، جامعه تضمین می کند که اکثر ما به ندرت با فاسدترین یا وحشتناک ترین هیولاهای بشریت روبرو می شویم، و اینجاست که نقاط تاریک خود را سرکوب می کنیم تا در آنجا بمانیم. در همین حال، فیلم های ترسناک به ما این امکان را می دهند که ماهیت شر را در دیگران و در خودمان کشف کنیم و در محیطی امن با تاریک ترین نقاط بشریت دست و پنجه نرم کنیم. جالب است بدانید که مطالعات متعدد نشان داده است که افراد دارای ویژگی‌های هیجان‌طلب تمایل به لذت بردن از وحشت دارند. افرادی که در جستجوی احساسات بالا هستند، زمانی که تجارب بسیار برانگیختگی دارند، احساسات مثبت را تجربه می کنند، حتی اگر این تجربیات منفی باشند. اما اجازه دهید به سوال اولیه خود برگردیم. چه چیزی یک فیلم ترسناک را به یک فیلم ترسناک خوب تبدیل می کند؟! از بعد نظریه پردازی، پاسخ های متفاوتی برای این سوال وجود دارد. اما برخی تئوری ها استدلال می کنند که برای اینکه یک اثر به عنوان یک فیلم ترسناک خوب طبقه بندی شود، باید یک هیولا یا موجودات تهدیدآمیز دیگری در درون خود داشته باشد. هیولا اغلب ماورایی است یا قوانین طبیعت را نقض می کند، مانند فیلم بیگانه یا آرواره. اما برخی استدلال می کنند که شخصیت های انسانی می توانند هیولای ترسناک تری باشند، مانند شخصیت شرور در فیلم های روانی، سکوت بره ها و هالووین. در این موارد، تبهکار معمولاً دارای قدرت های فوق العاده است. به عنوان مثال، به نظر می رسد هانیبال لکتر قادر به خواندن ذهن ها و فرارهای غیرممکن است، در حالی که مایکل مایرز می تواند ناپدید شود و اغلب پس از شلیک گلوله، سر بریدن یا آتش زدن در فیلم های قبلی خود، از مرگ واقعی باز می گردد. بنابراین، وقتی شروع به نگاه کردن به هیولاهای انسانی می کنید، آنها اغلب موجودات ماوراء طبیعی با ظاهری انسانی هستند که در واقع فقط انسان به نظر می رسند. با این تفاسیر، وحشت ژانری است که در آن انزجار یک احساس مرکزی است. بسیاری از هیولاهای ترسناک به گونه ای طراحی شده اند که آشکارا یا به طور ضمنی منزجر کننده باشند. و این خود عاملی برای جذب مخاطب به فیلم ترسناک است. فیلم های ترسناک به یک معنا برای من زیبا هستند. چه ژانر دیگری می تواند شما را از صندلی خود خارج کند، سپس عصبی و گاهی اوقات در عین حال بخندید و هیجان زده شوید؟ اکثر فیلم ها فقط می توانند رویای دستیابی به یکی از این احساسات را داشته باشند، در حالی که فیلم های ترسناک، حداقل فیلم های ترسناک واقعاً خوب، همه این کارها را انجام می دهند. تماشای یک فیلم ترسناک در یک گروه دوستانه یا خانوادگی به شما فرصتی می دهد که بسیار جالب است. اون چیه؟ تماشای یک فیلم ترسناک با هم واقعاً چشمان شما را به این موضوع باز می کند که چه تعداد از مردم آنجا ترس هایی مشابه شما دارند. مگه کل کار این نیست که با جمعی فیلم ببینیم تا بعدش با هم حرف بزنیم؟ بنابراین با دیدن یک فیلم ترسناک به راحتی می توان وارد گفتگوی دوستانه با دیگران شد و به اشتراکات جالبی رسید. با این حال، من برای یادآوری اینکه چرا این ژانر را دوست دارم، روز شماری می کنم، زیرا در نهایت یک یا دو چیز در مورد خودم یا دیگران یاد می گیرم. اما اجازه دهید این یادداشت را با این جمله به پایان برسانیم: «فیلم های ترسناک می توانند ما را با چیزی که واقعاً از آن می ترسیم، که اغلب ترس های اجتماعی هستند، در تماس قرار دهند. بخشی از چیزی که من را به عنوان یک طرفدار ترسناک شگفت زده می کند این است که چگونه فیلمسازان هوشمندانه از ابزارهای ژانر وحشت برای بیان مسائل دنیای واقعی استفاده می کنند. بسیاری از فیلم‌های ترسناک به این دلیل برجسته می‌شوند که زمینه جدیدی را ایجاد می‌کنند و پیچش‌های جدیدی را در داستان‌های قدیمی سازماندهی می‌کنند. من فکر می کنم آنچه در مورد این ژانر عالی است این است که اگر به آثار شاخص آن در یک دوره زمانی نگاه کنید، می توانید ببینید که چگونه قراردادهای درون ژانر به روش های مختلف تجدید می شود. هالووین، سکوت بره ها و بیگانه در صدر فهرست فیلم های ترسناک مورد علاقه من هستند. و تا حدودی به خاطر ارزش نوستالژیکی که این آثار برای شخص من دارند. فراموش نکنید که ژانرها دوره های خاصی را پشت سر می گذارند و سپس امواج خلاقیت و باروری آنها را تغییر می دهد. در حال حاضر، چیزهای زیادی در مورد ژانر ترسناک و فیلم های ترسناک در حال وقوع است. در نتیجه، امیدوارم این دوره از خلاقیت آنقدر طول بکشد که همه ما بیشتر از این ژانر و آثار آن لذت ببریم. چرا فیلم های ترسناک را دوست داریم؟ فیلم‌های ژانر ترسناک یک هنر شگفت‌انگیز و محبوب در سینما هستند که ایده‌های بسیار پیچیده و تکنیک‌های خلاقانه می‌توانند خود را نشان دهند. با دیدن یک فیلم ترسناک به راحتی می توان وارد گفتگوی دوستانه با دیگران شد و به اشتراکات جالبی رسید. بهترین فیلم های ترسناک تاریخ کدامند؟ فیلم‌های ترسناک جالب زیادی در تاریخ ساخته شده‌اند، از Psychic و Shining گرفته تا سریال Massacre با اره برقی تگزاس و هالووین تا سری Horoscope. فیلم های ترسناک خوب چه ویژگی هایی دارند؟ فیلم های ترسناک در هر دوره تاریخی در سینما ویژگی های خاصی دارند و مدام در حال تغییر هستند. خلاقیت در فیلم های ترسناک برتر هر دهه افزایش می یابد و سال 2022 سال خوبی برای این ژانر بوده است.

دیدگاهتان را بنویسید