خودروهای برقی، حقایق و دروغ‌ها


با وجود تبلیغات انبوه گروه های زیست محیطی و قوانین دولتی برای حمایت از خودروهای برقی و توسعه فروش آنها، هر روز اخبار جدیدی از اثرات نامطلوب این خودروها بر محیط زیست منتشر می شود. به عنوان مثال، تویوتا پریوس دی اکسید کربن بیشتری نسبت به هامر تولید می کند، تولید الکتریسیته از زغال سنگ برای خودروهای الکتریکی آلاینده تر از سوختن بنزین برای خودروهای معمولی است و استخراج لیتیوم نیز برای محیط زیست مضر است. اولین موضوعی که در مورد میزان آلایندگی خودروهای برقی مطرح می شود، نوع انتشار آلاینده ها توسط آنهاست. خودروهای احتراق داخلی به طور مستقیم و غیرمستقیم گازهای گلخانه ای منتشر می کنند، در حالی که خودروهای الکتریکی به طور غیرمستقیم آلایندگی دارند. بنابراین نمی توان گفت که خودروهای برقی هیچ آلاینده ای منتشر نمی کنند. فرآیند تولید هر خودرو، چه احتراق داخلی و چه الکتریکی، نیازمند منابع و انرژی است. این انتشارات شامل همه چیز از سوخت مورد استفاده برای استخراج، پردازش و انتقال فلزات گرفته تا برق مورد استفاده در کارخانه‌های لاستیک است. اینجاست که ضربه بزرگ به انتشارات EV وارد می شود. اکثریت تولید باتری های لیتیومی در چین انجام می شود، کشوری که برای تولید انرژی به زغال سنگ متکی است و این موضوع باعث می شود فرآیند تولید باتری آلاینده باشد. اگر یک ماشین بنزینی و یک ماشین برقی را سال ها در یک پارکینگ ببندید و کار نکنند، ماشین برقی باز هم آلاینده های بیشتری نسبت به ماشین احتراق داخلی تولید می کند. اما اگر از خودروهای برقی استفاده شود، آلایندگی آنها به مرور زمان کمتر از خودروهای احتراق داخلی خواهد بود. زنجیره تامین خودروهای برقی و خودروهای احتراق داخلی همانطور که در قسمت قبل اشاره کردیم، زنجیره تامین مورد نیاز برای تولید انواع خودروها مقداری گازهای گلخانه ای تولید می کند. این در حالی است که زنجیره تامین خودروهای درون سوز معمولا آلودگی بیشتری دارد و از سوی دیگر زنجیره تامین خودروهای برقی تمیزتر است. میزان دی اکسید کربن تولید شده از سوزاندن زغال سنگ برای ساخت و تامین انرژی خودروهای الکتریکی وحشتناک است، اما سه چهارم این میزان دی اکسید کربن در طول عمر خودرو تولید می شود. به عبارت دیگر بیشتر آلودگی های ناشی از تولید و استفاده از خودروهای برقی در حین استفاده از آنها ایجاد می شود. مشکل در این مورد نادیده گرفتن دی اکسید کربن آزاد شده توسط حفاری، حمل و نقل، پالایش و بله، حتی پمپاژ سوخت است. به همین دلیل، سازندگان باتری در تلاش هستند تا فرآیندهای تولید باتری را با محیط زیست سازگار کنند. سوختن بنزین همیشه همان میزان آلودگی تولید می کند، اما می توان با بهینه سازی فرآیند تولید باتری، میزان آلایندگی خودروهای برقی را کاهش داد. کارایی خودروهای برقی برگ برنده آنهاست. تولید برق از زغال سنگ از معایب خودروهای برقی در مقایسه با خودروهای بنزینی است، زیرا این فرآیند آلودگی زیادی تولید می کند. با این حال، خودروهای برقی با بهره وری بالا بر این ضعف غلبه می کنند. میزان نیروی ارسالی به چرخ ها در خودروهای بنزینی بین 16 تا 25 درصد است و مابقی این نیرو به دلیل ناکارآمدی ذاتی خودروهای درون سوز به گرما یا صدا تبدیل می شود. خودروهای دیزلی کارآمدتر هستند و 30 تا 40 درصد نیروی تولیدی را به چرخ ها می رسانند. این مقدار در خودروهای برقی به 87 تا 91 درصد قدرت می رسد که فاصله قابل توجهی با خودروهای بنزینی و دیزلی نشان می دهد. به طور معمول، 31 تا 35 درصد از انرژی باتری در خودروهای الکتریکی هدر می رود، اما 22 درصد از طریق سیستم ترمز احیا کننده بازیابی می شود. بنابراین، صرف نظر از منبع انرژی وسایل نقلیه الکتریکی، آنها بسیار کارآمدتر هستند. بر اساس تحقیقات انجام شده توسط نیویورک تایمز در ایالات متحده، خودروهای احتراق داخلی به 9 میلیون بشکه نفت در روز به عنوان سوخت نیاز دارند. در حالی که اگر کل ناوگان حمل و نقل ایالات متحده با وسایل نقلیه الکتریکی جایگزین شود و برای تامین انرژی آنها نفت سوزانده شود، میزان سوخت مورد نیاز به شش میلیون بشکه کاهش می یابد. در صورت استفاده از گاز طبیعی به جای زغال سنگ برای تولید برق، این رقم به 48 درصد از کل انرژی مورد نیاز کاهش می یابد. همچنین در صورت استفاده از ترکیب انرژی های تجدیدپذیر و سوخت های فسیلی برای تولید برق، میزان سوخت مورد نیاز به 2.3 میلیون بشکه در روز کاهش می یابد. نگاهی به شبکه تولید برق در ایالات متحده آمریکا یکی از کشورهایی است که آرام آرام به سمت استفاده گسترده از خودروهای برقی پیش می رود. ترکیب انرژی مورد نیاز برای شبکه برق کشور شامل 38 درصد گاز طبیعی، 22 درصد زغال سنگ، 20 درصد انرژی های تجدیدپذیر، 19 درصد هسته ای و 1 درصد دیگر (مانند نفت) است. استفاده از زغال سنگ برای تولید برق در ایالات متحده در حال کاهش است. این موضوع به تمیزتر شدن استفاده از خودروهای برقی کمک می کند. شبکه برق کشور در سال 2008 حدود 1 میلیارد تن زغال سنگ سوزانده است، در حالی که این میزان در سال 2021 به 501 میلیون تن کاهش می یابد. از سوی دیگر، سهم تولید برق از انرژی های تجدیدپذیر در حال افزایش است. چرا اطلاعات متناقضی در مورد خودروهای الکتریکی وجود دارد؟ جنگ های تبلیغاتی در دنیای مدرن با نبردهای اطلاعاتی شکل می گیرد. به عنوان مثال، دانشگاه هاروارد در تحقیقات خود ثابت کرد که سرب موجود در بنزین باعث سرطان می شود. از سوی دیگر، جنرال موتورز و استاندارد اویل با استخدام محققان دیگر ثابت کردند که استفاده از بنزین سرب دار برای خودروهای احتراق داخلی مفید است. به عبارت دیگر دانشمندان این دو جبهه بر جنبه های متفاوتی تاکید داشتند که باعث بروز جنگ اطلاعاتی بین آنها شد. چنین رویه ای برای خودروهای برقی نیز وجود دارد. طرفداران خودروهای برقی بر پاک بودن آنها تاکید دارند، در حالی که مخالفان خودروهای برقی معتقدند روند تولید خودروهای برقی آسیب بیشتری به محیط زیست وارد می کند. این جنگ تحقیقاتی در عصر انفجار اطلاعات شکل جدی تری به خود گرفته است. کاربران امروزی بمباران انواع اطلاعات مفید و مضر هستند و همین موضوع ابتکار عمل را از آنها سلب کرده است. مطالبی که در این مقاله مورد توجه قرار نگرفته اند. گزارشی که تا اینجا خواندید حاصل مقاله ای بود که در مجله خودروی موتورترند نوشته شده بود. با این حال، به نظر می رسد نویسنده به طور قابل توجهی بر مزایای استفاده از خودروهای برقی تاکید کرده است. در حال حاضر مخالفت های زیادی با استفاده گسترده از خودروهای برقی وجود دارد و به نظر می رسد تا زمانی که کارایی این خودروها به طور عینی ثابت نشود، این جنگ به قوت خود باقی خواهد ماند. بدیهی است تا زمانی که از یک منبع پاک برای تامین انرژی الکتریکی استفاده نشود، خودروهای برقی نمی توانند به پاک بودن خود افتخار کنند. به عنوان مثال استفاده گسترده از خودروهای برقی در کشور ما که برای تامین برق متکی به سوختن مازوت است، تاثیر عمده ای در کاهش آلودگی هوا و محیط زیست نخواهد داشت. چین به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان دی اکسید کربن در جهان، همچنان از زغال سنگ برای تولید انرژی استفاده می کند. البته آمار فروش خودروهای برقی در این کشور چشمگیر است. هزینه های نگهداری طولانی مدت یکی دیگر از مسائل مربوط به خودروهای برقی هزینه های تعمیر و نگهداری آنها است. پک باتری مورد استفاده در خودروهای برقی عمر محدودی دارد و پس از پایان عمر آن نیاز به تعویض دارد. بر اساس گزارشی که اخیرا در مجله اتوکار بریتانیا منتشر شده است، اکثر خودروهای برقی پس از پنج سال به طور کامل باتری خود را از دست می دهند. بنابراین آنها نیز مانند تلفن های همراه نیاز به تعویض باتری دارند. این در حالی است که خودروهای احتراق داخلی تا 5 یا 10 سال دیگر نیازی به تعویض موتور کامل نخواهند داشت! همچنین لیتیوم و سایر فلزات مورد نیاز برای ساخت باتری از طریق معدن به دست می آیند. بیشتر این فلزات در آفریقا استخراج می شوند و باید به آسیا منتقل شوند تا به باتری تبدیل شوند. تمام این فرآیند مستلزم صرف هزینه و انرژی است که منجر به تولید مقداری آلودگی می شود. در نهایت، محدودیت های منابع در مورد وسایل نقلیه الکتریکی نیز وجود دارد. همانطور که صنایع تولید بنزین و گازوئیل با محدودیت سوخت های فسیلی به عنوان منابع تجدیدناپذیر مواجه هستند، استفاده از فلزات نیز همین نقش را برای خودروهای برقی دارد. به نظر می رسد بهترین راه برای برون رفت از این وضعیت استفاده از خودروهای هیبریدی به عنوان راه حل میانی است. خودروهای هیبریدی به باتری های کوچک تری نیاز دارند و در نتیجه آسیب کمتری به محیط زیست وارد می کنند. از طرفی مصرف انرژی و آلایندگی آنها نسبت به خودروهای احتراق داخلی کمتر است. همچنین به دلیل استفاده ترکیبی از موتورهای احتراق داخلی و الکتریکی، با مشکل محدودیت برد که در خودروهای برقی رایج است مواجه نیستند. نقطه ضعف خودروهای هیبریدی پیچیدگی فرآیند تولید آنهاست.

دیدگاهتان را بنویسید