فلج مغزی چیست و چه علائمی دارد؟‌


فلج مغزی یکی از بیماری هایی است که می تواند بر توانایی افراد در حفظ تعادل، راه رفتن، انجام فعالیت های روزانه و یا در موارد شدیدتر بینایی، شنوایی و … تاثیر بگذارد که در این مقاله قصد داریم به بررسی این بیماری و بیان علائم آن بپردازیم. انواع و روش های تشخیص فلج مغزی چیست؟ فلج مغزی که به اختصار «CP» نامیده می شود، گروهی از اختلالات است که بر توانایی فرد برای حرکت و حفظ تعادل و همچنین وضعیت بدن تأثیر می گذارد. معنی مغزی مربوط به مغز و فلج به معنای ضعف یا مشکل در استفاده از عضلات است. فلج مغزی شایع ترین ناتوانی حرکتی در دوران کودکی است و به دلیل رشد غیرطبیعی مغز یا آسیب به مغز در طول رشد ایجاد می شود. در نتیجه این ناتوانی، توانایی فرد در کنترل عضلات کاهش می یابد. درجه CP از فردی به فرد دیگر متفاوت است. یک فرد مبتلا به سی پی ممکن است برای راه رفتن به تجهیزات خاصی نیاز داشته باشد، در حالی که فرد دیگری ممکن است به طور کلی توانایی راه رفتن را از دست بدهد و نیاز به مراقبت مادام العمر داشته باشد. CP با گذشت زمان بدتر نمی شود، اما برخی از پزشکان معتقدند که علائم آن می تواند در طول زندگی فرد کمی تغییر کند. با این حال می توان گفت که همه افراد مبتلا به فلج مغزی در حرکت و وضعیت بدنی خود مشکل دارند. بسیاری نیز دارای شرایطی مانند ناتوانی ذهنی هستند: تشنج، بینایی، مشکلات شنوایی یا گفتاری، تغییرات در ستون فقرات یا مشکلات مفصلی. انواع فلج مغزی پزشکان CP را بر اساس نوع اصلی اختلال حرکتی طبقه بندی می کنند. بسته به اینکه کدام ناحیه از مغز تحت تاثیر قرار گرفته است، ممکن است یک یا چند مورد از اختلالات حرکتی زیر رخ دهد. بنابراین انواع اختلالات حرکتی عبارتند از: سفتی عضلانی (اسپاستیسیته)، حرکات غیرقابل کنترل (دیسکینزی)، تعادل و هماهنگی ضعیف (آتاکسی). بنابراین، CP به چهار نوع اصلی طبقه بندی می شود: فلج مغزی اسپاستیک: این نوع CP شایع ترین نوع در افراد است. CP اسپاستیک حدود 80 درصد از افراد مبتلا به فلج مغزی را تحت تاثیر قرار می دهد. افراد مبتلا به CP اسپاستیک عضلات سفت و سختی دارند که ناراحت کننده است. در این نوع فلج مغزی، ماهیچه های ساق پا عمدتا سفت هستند، در حالی که بازوها کمتر تحت تاثیر قرار می گیرند. این افراد ممکن است در راه رفتن مشکل داشته باشند – در این حالت، عضلات سفت ساق پا در ناحیه باسن و ساق پا باعث می شود که پاها به سمت داخل غلت بزنند و زانوها متقاطع شوند که به آن «قیچی» نیز می گویند. در شکل دیگری از CP اسپاستیک، تنها یک طرف بدن ممکن است تحت تاثیر قرار گیرد. در این حالت بازو بیشتر از ساق پا آسیب می بیند. دیسکینتیک CP: افراد مبتلا به فلج مغزی دیسکینتیک در کنترل حرکت دست ها، بازوها و پاهای خود مشکل دارند. این افراد همچنین توانایی کمتری در کنترل حرکات خود دارند و ممکن است به آرامی یا پرش یا سریع حرکت کنند. گاهی اوقات این افراد در بلع، صحبت کردن و مکیدن نیز با مشکل مواجه می شوند. آتاکسیک CP: افراد مبتلا به CP آتاکسیک در تعادل و هماهنگی بین قسمت های مختلف بدن مشکل دارند. این افراد ممکن است هنگام راه رفتن تعادل نداشته باشند و در انجام فعالیت هایی مانند نوشتن مشکل داشته باشند. CP مختلط: برخی افراد علائم بیش از یک نوع CP را دارند. شایع ترین نوع CP مختلط CP اسپاستیک-دیسکینتیک است. علائم اولیه علائم اولیه CP بسیار متفاوت است زیرا انواع و سطوح مختلف ناتوانی وجود دارد. علامت اصلی که ممکن است نشان دهد کودک مبتلا به CP است، تاخیر در رسیدن به نقاط عطف حرکتی یا گفتاری است. در زیر برخی دیگر از علائم فلج مغزی آورده شده است. توجه به این نکته ضروری است که برخی از کودکان ممکن است بدون داشتن فلج مغزی علائم زیر را داشته باشند. در نوزادان کمتر از 6 ماه، وقتی او را بلند می کنید، در حالی که به پشت دراز کشیده است، سرش به عقب می افتد. بدن نوزاد خیلی سفت است. در حالی که کودک را در آغوش گرفته اید، متوجه خواهید شد که پاهای او سفت شده یا در وضعیت قیچی قرار گرفته است. در نوزادان بزرگتر از 6 ماه، کودک نمی تواند به هیچ سمتی بچرخد یا بغلتد. نوزاد نمی تواند دست هایش را به هم نزدیک کند. در این حالت، نوزاد به سختی می تواند دست های خود را به سمت دهان خود بیاورد. در نوزادان بزرگتر از 10 ماه، کودک با یک دست و پا خمیده و فشار می آورد – به عبارت دیگر، نمی تواند از تمام بدن خود استفاده کند. در این حالت نوزاد روی زانو می ایستد اما قادر به حرکت چهار دست و پا نیست. در صورت مشاهده هر یک از این علائم، بهتر است با پزشک یا پرستار مشورت کنید. غربالگری و تشخیص فلج مغزی تشخیص زودهنگام فلج مغزی برای رفاه کودکان و خانواده آنها مهم است. تشخیص CP می تواند در چند مرحله انجام شود: نظارت بر رشد نظارت بر رشد به معنای ردیابی رشد و تکامل کودک در طول زمان است. اگر هر یک از علائم ذکر شده در بالا در سال اول زندگی مشاهده شد، آزمایش غربالگری رشد باید در اسرع وقت انجام شود. غربالگری رشدی در طول یک غربالگری رشدی، یک آزمایش کوتاه انجام می شود تا مشخص شود که آیا کودک دارای تأخیرهای رشدی خاصی است، مانند تاخیر حرکتی یا گفتاری. اگر نتایج آزمایش غربالگری باعث نگرانی پزشک شود، گام بعدی انجام ارزیابی های رشدی و پزشکی است. ارزیابی های رشدی و پزشکی هدف از ارزیابی رشدی، تشخیص نوع خاصی از اختلال است که بر سلامت کودک تأثیر گذاشته است. خدمات درمانی و مداخله ای متاسفانه هیچ درمان قطعی برای فلج مغزی وجود ندارد، اما درمان زودهنگام می تواند زندگی فرد مبتلا را بهبود بخشد. مهم است که یک برنامه درمانی اولیه در اسرع وقت شروع شود. پس از تشخیص CP، تیمی از متخصصان بهداشت با کودک و خانواده همکاری می کنند تا برنامه ای را برای کمک به کودک برای رسیدن به پتانسیل کامل خود ایجاد کنند. درمان های رایج شامل داروها، فیزیوتراپی، گفتار درمانی و جراحی است. هیچ درمان واحدی برای کودکان مبتلا به CP وجود ندارد و همه چیز به فرد بستگی دارد. عوامل خطر فلج مغزی چیست؟ همانطور که گفتیم سی پی در اثر رشد غیرطبیعی مغز یا آسیب به مغز در حال رشد ایجاد می شود که بر توانایی کودک در کنترل ماهیچه هایش تأثیر می گذارد. چندین دلیل احتمالی برای رشد یا آسیب غیر طبیعی وجود دارد. قبلاً تصور می شد که فلج مغزی عمدتاً به دلیل کمبود اکسیژن در طول فرآیند زایمان رخ می دهد. دانشمندان اکنون می دانند که تنها تعداد کمی از موارد فلج مغزی را ایجاد می کند. چند درصد از موارد فلج مغزی مادرزادی هستند؟ رشد غیرطبیعی مغز یا آسیب مغزی که منجر به CP یا فلج مغزی می شود می تواند قبل از تولد، در حین تولد، یک ماه پس از تولد یا در چند سال اول زندگی کودک اتفاق بیفتد – زیرا مغز هنوز در حال رشد است. فلج مغزی یا آسیبی که قبل یا در حین تولد اتفاق می افتد، فلج مغزی مادرزادی نامیده می شود. حدود 85 تا 90 درصد موارد فلج مغزی مادرزادی هستند. در بسیاری از موارد علت خاص مشخص نیست.

دیدگاهتان را بنویسید