وبلاگ، عمیق‌ترین رسانه اجتماعی | رسانه‌های اجتماعی



وبلاگ سرآغاز آشنایی حرفه ای من با اینترنت بود. زمانی که کاربر دائمی اینترنت بودم، وبلاگ (2005) مرا وادار کرد کمی بخوانم و بنویسم. در خواندن حریص باش و بیشتر بخوان و کمتر بنویس و بعداً نوشتنم را بهتر کرد. وبلاگ سرآغاز شناخت من از رسانه های اجتماعی بود، زمانی که مفهوم رسانه و شبکه های اجتماعی مثل امروز فراگیر نشده بود، وبلاگ مهمترین و موثرترین رسانه اجتماعی برای وب فارسی بود. بسیاری از شبکه های ارتباطی آنلاین و بعداً آفلاین با وبلاگ نویسان شروع به کار کردند. این خانه دائمی من است، شبکه های اجتماعی (از سال 89) اکنون نزدیک به 7 سال است. در آن زمان مفهوم شبکه های اجتماعی چندان جذاب نبود. اما اینجا بود و مکانی برای شروع دو کنفرانس روز رسانه های اجتماعی در ایران بود. بعداً پایان نامه ارشد من با موضوع شبکه های اجتماعی شکل گرفت. کتاب شبکه های اجتماعی را با مقدمه دکتر هادی خانیکی و بعدها کتاب تحلیل شبکه های اجتماعی را با مقدمه دکتر یونس شکرخواه نوشتم. شاید کمی اغراق آمیز باشد، اما تمام توشه من از اینجاست، یعنی شبکه های اجتماعی و وبلاگ نویسی. جنبش وب فارسی که امروزه با حضور استارتاپ ها فراگیرتر شده است. با وبلاگ نویسان متخصص فناوری اطلاعات شروع شد که به تدریج به سمت استارتاپ ها رفتند و شبکه های خود را همزمان با روند جهانی گسترش دادند. شبکه های اجتماعی یا وبلاگ نویسی، توییتر، اینستاگرام و حالا تلگرام در واقع باعث افول وبلاگ ها حداقل در جامعه ایرانی شده اند. اما برای من وبلاگ عمق است و ما بقیه رسانه های اجتماعی سطح! این بدان معنا نیست که وبلاگ نویسان افراد عمیقی هستند، و همچنین به این معنی نیست که پلت فرم وبلاگ برای نوشتن و فکر کردن نیاز به عمق دارد. شما به پست وبلاگ خود فکر می کنید، جستجو می کنید زیرا می دانید که در گوگل ایندکس می شود و می ماند، اما به دنبال محتوای رسانه های اجتماعی خود مانند تلگرام و اینستاگرام نیستید! مگر اینکه برای کسب درآمد! شاید باور نکنید، اما وبلاگ همچنان یکی از موثرترین ابزارها برای سئو است و هیچ ابزاری به اندازه وبلاگ در سئوی ارگانیک موثر نیست. باور کنید محتوا در رسانه های اجتماعی دفن می شود. پ.ن: خیلی وقته شبکه های اجتماعی رو به دلایل مختلف آپدیت نکردم. مصطفی ایلامی عزیز چالش وبلاگ نویسی را شروع کرد تا بالاخره به اینجا برسم. امیدوارم، امیدوارم و امیدوارم که روزی برای همیشه اینجا باشد. امیدوارم بنویسم، امیدوارم از اینجا امرار معاش کنم. کاری ندارم جز اینجا مخاطبی جز اینجا نیست و تنها می نویسم و ​​گوش می دهم. می نویسم و ​​گوش می دهم و از هیاهوی روزگار دور می مانم. امیدوارم این کار من باشد و تمام روح و جان من اینجا باشد.

دیدگاهتان را بنویسید