اکنون چیزی به نام اینترنت نداریم


عضو هیئت مدیره سازمان نظام صنفی رایانه ای تهران تاکید می کند که اکنون چیزی به نام اینترنت نداریم و آن چیزی که وجود دارد یک شبکه خراب و ناپایدار است. جام بزرگ معتقد است توسعه شبکه ملی اطلاعات در صورت عدم دسترسی آزاد به اینترنت به بهانه استقلال یک فریب بزرگ و یک اشتباه تاریخی خواهد بود. به گزارش دیجیاتو و به نقل از روابط عمومی سازمان نظام صنفی رایانه ای استان تهران، «کیوان جام بزرگ» یکی از اعضای هیئت مدیره این سازمان در واکنش به فیلترها و محدودیت های اخیر در اینترنت کشور گفت: در حال حاضر با توجه به محدودیت های موجود در اینترنت در کشور، این فیلترها بسیار زیاد است. وی ادامه داد: در حال حاضر چیزی به نام اینترنت نداریم، آن چیزی که وجود دارد یک شبکه شکسته و ناپایدار است و مسئولان به صراحت گفتند روی تداوم بسترهای بین المللی آن حساب نکنید و نتیجه این سیاست این است که ما شبکه ای نخواهیم داشت. اقتصاد دیجیتال در آینده و سایر صنایع کشور سال ها از این شکاف دیجیتال عقب خواهند ماند.» وی با تاکید بر توسعه و تکمیل شبکه ملی اطلاعات به عنوان یک زیرساخت ضروری برای هر کشور، معتقد است که این شبکه بدون اینترنت پایدار و دسترسی آزاد مردم و کسبه به آن استریل و بی فایده خواهد بود: «چه می شود اگر سیاست های محدودکننده دولت، که آن را به یک نهاد مذموم در نظر شهروندان تبدیل می کند.» این فعال صنفی با بیان اینکه در سازمان نظام صنفی رایانه ای استان تهران، ارائه نظر، نقد و پیشنهاد سیاست و همچنین پیگیری تحقق مطالبات بخش خصوصی را وظیفه خود می داند و اظهار داشت: شبکه ملی اطلاعات در غیاب دسترسی آزاد به اینترنت و پلتفرم ها یک ضرورت ناکافی است. بین المللی تبدیل به یک چیز غیر ضروری می شود. توسعه آن به بهانه حرکت به سمت استقلال یا تحقق اقتصاد دیجیتال نیز یک فریب بزرگ و یک اشتباه تاریخی در کشور خواهد بود. جام بزرگ معتقد است که امروزه شبکه های اجتماعی بین المللی درگاه تعامل با بسیاری از منابع علمی، آموزشی، سرگرمی، خبری و … هستند. واقعیتی که هرگز در یک بستر بسته داخلی محقق نمی شود: «روزانه میلیون ها عنوان محتوای تخصصی در شبکه های اجتماعی و فضای مجازی منتشر می شود و کارشناسان شبکه جهانی از این طریق با یکدیگر همراه می شوند و از یکدیگر یاد می گیرند. آیا می توان به دانشگاه ها و دانشکده های بازرگانی، انجمن های علمی تخصصی، نشریات معتبر بین المللی، افراد مطرح و تاثیرگذار در صنایع گفت که بیایند و در بسترهای داخلی ما کار کنند، آیا می توان به شرکای بین المللی گفت که در پیام رسان های ایرانی فعالیت کنند؟». وی با بیان اینکه بسیاری از ارتباطات روزانه کسب و کارها با شرکای تجاری بین المللی بر اساس همین شبکه های اجتماعی و پیام رسان ها صورت می گیرد، این موارد را بدیهی دانست که متولیان فیلترینگ و امنیت آن را تکذیب می کنند. اقتصاد دیجیتال فراتر از کسب و کارهای اینترنتی است. یکی از اعضای هیأت مدیره سازمان نظام صنفی رایانه ای استان تهران معتقد است اگر دایره دید گسترده تر شود، فاجعه بزرگ تری آشکار می شود. محدود به شرکت های اینترنتی و خدمات عمومی است، آنها فکر می کنند با داخلی سازی آنها مردم مجبور به استفاده از آن و در نهایت کنترل این فضا می شوند. اما واقعیت این است که اقتصاد دیجیتال فراتر از کسب‌وکارهای اینترنتی است و این ظرفیت را دارد که به عنوان محرک توسعه سایر بخش‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور ایفای نقش کند.» وی تأکید می‌کند که پایه‌های اصلی انقلاب صنعتی چهارم است. فناوری‌های دیجیتالی مانند محاسبات ابری، هوش مصنوعی و اینترنت اشیا هستند: «بدون این‌ها، در بهترین حالت، یک نسل از صنایع جهان عقب‌تر خواهیم بود.» زیرا تحول در سایر صنایع مستلزم توسعه فناوری‌های فوق‌الذکر است. که بر اساس تعاملات بین المللی و اقتصاد مقیاس پذیر فراسرزمینی رشد می کنند و مطرح می شوند. انقلاب صنعتی چهارم، عقب ماندگی صنایع کشور و بهره وری پایین آن تنها با نفوذ این فناوری ها در ذات صنعت قابل جبران است؟ یعنی با تداوم وضع موجود، نه تنها سهم 10 درصدی دیجیتال به دست می آید اقتصاد کل اقتصاد کشور رویایی مرده است، اما اقتصاد دیجیتالی که بتواند تا 30 درصد اقتصاد کشور را متحول کند نیز دست نیافتنی خواهد شد. جامه بزرگ معتقد است از آنجایی که بسیاری از تصمیم‌گیرندگان نهادهای ذی‌صلاح دغدغه ثبات و رشد کسب‌وکارهای خصوصی و حتی دولتی را نداشته‌اند، از اهمیت این موضوعات اطلاعی ندارند. این فعال حوزه فناوری با ابراز تاسف از اینکه مسئولان ذیربط نیازی به تعامل با بخش خصوصی و نهادهای تخصصی برای چاره جویی و انتخاب راه حل نمی بینند. آنها در مواجهه با این نگرانی ها به طیفی از سیاست ستیزی ها مانند معنادرمانی (گفتاردرمانی) تا گفتار درمانی (لفاظی درمانی) متوسل می شوند.

دیدگاهتان را بنویسید