۱۰ قانونی که زنان فرماندهان در سرگذشت ندیمه باید رعایت کنند



The Handmaid’s Tale یک نظام رتبه بندی اجتماعی باورپذیر را در یک رژیم توتالیتر به نام گیلاد به تصویر می کشد، جایی که شهروندانش باید نقش ها و قوانین خاصی را انجام دهند تا به معیارهای اخلاقی برسند که معتقدند آنها را راضی می کند. خداوند آنها را هدایت می کند و به درهای بهشت ​​نزدیک می کند و در عین حال مشکلات بزرگ جهانی مانند ناباروری گسترده و بحران زیست محیطی را حل می کند. در این سریال به ویژه زنان به شدت تحت فشار و محدودیت هستند و بازیگرانی مانند الیزابت ماس، ایون استراهوفسکی، آن داد، سمیرا وایلی و آماندا بروگل هر کدام نقش های منحصر به فردی را در جامعه گیلیاد ایفا می کنند. این سریال که اکنون در فصل پنجم خود می گذرد، عمدتاً درباره نقش زنان در سرزمین گیلعاد است، به ویژه در شرایطی که مردان در راس قدرت هستند و زنان در جایگاه پایین تر و عمدتاً در خانه به کار گرفته می شوند. . یکی از بالاترین رتبه های زنان در گیلعاد قدرت های خاص خود را دارد، اما زن بودن به این معناست که او نیز در خانه وظایفی دارد، نسبت به شوهر (فرمانده) و خدایش. زندگی یک زن در گیلعاد می تواند به شدت خسته کننده و یکنواخت باشد، به خصوص اگر او نتواند بچه دار شود، زندگی ملال آور همراه با لبخند مصنوعی، تنهایی و تلخی، که همه اینها زنان را در جایگاه پایین تری نسبت به مردان قرار داده است. to have در ادامه این مقاله قصد داریم شما را با 10 قانونی که همسران در دنیای گیلیاد داستان خدمتکار باید رعایت کنند آشنا کنیم. 10- همسران باید لباس غازی بپوشند. تحت ساختار قدرت گیلیاد، زنان باید قوانین زیادی را در لباس پوشیدن خود رعایت کنند که مناسب موقعیت اجتماعی آنها باشد، به طوری که با هر فرد مطابق با موقعیت خود رفتار شود. برای همسران فرماندهان گیلعاد، ظاهر نقش مهمی در نقش آنها در جامعه ایفا می کند، جایی که هر رفتاری می تواند ظاهر آنها را خدشه دار کند و موقعیت آنها را از بین ببرد. همسران باید لباس‌های ساده و بدون حاشیه با حبوبات آبی و کلاه غازی بپوشند که نشان‌دهنده «عفت» آنها به عنوان افراد بی‌گناه است (در مقایسه با رنگ قرمز که نماد باروری اما خشونت است و توسط کنیزان پوشیده می‌شود). در این طیف رنگی نیز شاهد سایه‌ها و تنوع هستیم و رنگ‌های تیره‌تر متعلق به زنانی است که موقعیت اجتماعی بالاتری دارند (شوهرانشان از افراد ارشد و فرماندهان دولت گیلعاد هستند)، در حالی که رنگ‌های روشن‌تر توسط زنان متاهل استفاده می‌شود. به نیروهای معروف به فرشتگان یا چشم ها که نیروهای امنیتی هستند. 9- دغدغه و مسئولیت اصلی آنها مادری است. بر اساس قوانین سختگیرانه دینی که در گیلعاد مقرر شده است، اهمیت فرزندآوری به حدی است که وظیفه اصلی زنان تلقی می شود و به دلیل ناباروری بیشتر زنان است که استفاده از کنیزان ضروری شده است، هرچند بیشتر از آنها به عنوان برده جنسی استفاده می شود. صرف نظر از اینکه یک زن در دنیای گیلعاد خودش می تواند بچه دار شود یا برای بچه دار شدن به کنیزان وابسته است، تربیت فرزند مهمترین و تنها وظیفه رسمی یک زن است که باید از نوزادان خود یا شوهرش مراقبت و پرورش دهد. بارها را به گونه ای بیاورید که آنها را همسران مفیدی برای فرماندهان آینده گیلعاد کند. بین دوران بارداری یا بارداری است که همسران برای آماده کردن کنیزان برای زایمان و مراقبت از آنها وقت می گذارند. همچنین باید در هنگام همبستگی همسرانشان با کنیزان که ظاهراً فقط برای تولید مثل است حضور داشته باشند و نقش میانجی را در این رابطه ایفا کنند تا تنها هدف لذت بردن از طرفین نباشد، بلکه فرزندآوری باشد. که باعث رنج مضاعف به فرماندهان همسران گیلعاد می شود. 8- کاملا مطیع و مطیع همسر باشند. همسران بیشتر به عنوان یک انتظار اجتماعی تا نقش تعیین کننده موقعیت، باید در طول زندگی روزمره خود در کنار همسر خود باشند. این بدان معناست که هرگز شوهر خود را زیر سوال نبرند و هیچ گاه تصمیمات و سخنان او را به چالش نکشند، هرگز سعی در اصلاح سخنان همسرشان نداشته باشند و رفتارها و دستورات آنها را به چالش بکشند و هر دستوری که از سوی شوهرشان صادر می شود را انجام دهند. . زنان گیلعاد باید تمام اعمال و دستورات فرماندهان را، حتی اگر خیانت و ظلم باشد، بپذیرند و هر گونه مجازاتی را که از سوی شوهرانشان برای آنها در نظر گرفته شود، بپذیرند. به دلیل قوانین رتبه بندی اجتماعی که می گوید فقط مردان باید در راس تصمیم گیری ها باشند، انتظار می رود که زنان کاملا مطیع مردان باشند. رابطه بین زن و شوهرش در گیلعاد متعادل و برابر نیست و به فرماندهان اجازه می‌دهد از قدرت خود حتی علیه زنان خود سوء استفاده کنند. 7- زنان حق خواندن و نوشتن ندارند. یکی از خنده دارترین و باورنکردنی ترین قوانین گیلاد این است که همه زنان (به جز خاله ها) باید از قانون ممنوعیت خواندن و نوشتن به هر شکلی پیروی کنند. مجلات، روزنامه ها و هر نوشته ای در گیلعاد جلوی چشم زنان قرار نمی گیرد (به جز کتاب مقدس). حتی در فروشگاه ها به جای کلمات، حروف و جملات از نمادها و نمادها استفاده می شود. اگرچه جامعه گیلعاد به شدت مذهبی است، اما محرومیت از حق خواندن و نوشتن در مورد متون مقدس برای زنان نیز مشکل ساز است، حتی برای فرماندهان زن که قدرتمندترین زنان هستند، همانطور که در فصل دوم سریال دیدیم. ، جایی که سرنا زیر پا گذاشته شد. او با گذاشتن این قانون اساسی و تلاش برای تغییر آن، در مقابل کمیته ای از فرماندهان ارشد ظاهر می شود و در نهایت به دلیل خواندن یک آیه کتاب مقدس با صدای بلند انگشت خود را از دست می دهد. در حالی که هیچ بهانه قابل قبولی برای این قانون در گیلیاد وجود ندارد، به نظر می رسد تاکتیکی از جانب حاکمان مرد گیلیاد برای محدود کردن زنان و “نگه داشتن آنها در موقعیت فعلی خود در خانه” باشد تا آنها نتوانند اسنادی را که می توانند به دست آورند. علیه شوهران فرمانده خود استفاده کنند. 6- زنان باید موازین شرعی را رعایت کنند. اساسی ترین و اصلی ترین دلیل تأسیس حکومت گیلعاد، نیاز به بازگرداندن ارزش های دینی به جامعه بود که با گناهان روزمره مردم «فساد» شده بود. بنابراین، همسران زن در گیلعاد باید بالاترین استانداردهای دینی را بر اساس قوانین و اصول تعیین شده توسط دولت گیلعاد رعایت کنند. اما در عین حال این زنان باید با رعایت اصول وفاداری و اطاعت، زیاده روی ها و انحرافات شوهرانشان از این قوانین را نادیده بگیرند. طبق قوانین دینی گیلعاد، همسران زنان باید لباس ساده بپوشند و فقط در فعالیت های زنانه شرکت کنند، تمایل به بچه دار شدن و تربیت فرزند داشته باشند و طبق قوانین گیلعاد با سایر شهروندان عالی رتبه کشور رفتار کنند. و البته دائماً برای اموالشان دعا کنند. 5- اگر نازا هستند برای شوهر خود صیغه انتخاب کنند. یکی از اصلی ترین نگرانی های سیاسی و اجتماعی-اقتصادی که گیلاد در زمان تاسیس خود امیدوار بود حل کند، مشکل جهانی کاهش نرخ زاد و ولد در شرایطی بود که تعداد سقط جنین ها به طور چشمگیری افزایش یافته بود. گیلاد با سرزنش بی بندوباری جنسی و دسترسی آزاد به وسایل پیشگیری از بارداری و سقط جنین، ایده سیستم رعیتی را پیشنهاد می کند که برای زنان دستگیر شده ای که در سن باروری هستند یا در حال حاضر بارور هستند اعمال می شود و طبق قانون جدید، آنها به فرماندهان داده می شود. کشور جدید به عنوان معشوقه در سنین باروری، همسران زن تا زمانی که به نحوی موفق به بچه دار شدن شوند، به زندگی تجملی ادامه می دهند. برای کسانی که سن باروری خود را سپری کرده اند و یائسه شده اند و یا زنان نابارور، این زنان باید یک کنیز مناسب برای شوهران خود انتخاب کنند یا موافقت کنند تا با باردار شدن همسرانشان صاحب فرزند شوند. بی فرزندی در گیلعاد یک تابو است و به همین دلیل زنان وظیفه خود را انجام نمی دهند و بنابراین باید به ایده سیستم صیغه رضایت دهند. 4- وارد گفتگوی مردان نشوند. یکی دیگر از قوانین غیررسمی و نانوشته در گیلعاد به جایگاه زنان در نظام سیاسی کشور، حکمرانی و سایر موارد مهم اشاره دارد. با تسلط مردان بر نظام حکومتی و قانونگذاری گیلیاد، فرماندهان هر راهی را که زنان می توانند حقوقی بیش از آنها داشته باشند، بسته اند، تا جایی که مخالفت می کنند یا حتی درباره چیزهایی صحبت می کنند که ذره ای از «مردانگی» در آنها وجود دارد. طبیعتاً ممنوع و مذموم بود. با وجود همسران و عمه های بسیاری که نقش مهمی در تأسیس کشور گیلعاد داشتند – مانند سرنا جوی که کتاب مذهبی جناح راست او به نام “مکان یک زن” مبنایی برای تحت انقیاد گرفتن زنان و تجدید نظر در نقش های زن و مرد شد. زنان مطابق با کتاب مقدس – زنان خواسته ها و صدای خود را سرکوب کرده اند تا زندگی جدیدی با اطاعت مطلق از همسران خود داشته باشند و هر آنچه را که دولت از آنها انتظار دارد بدون مقاومت یا اعتراض بپذیرند. 3- همسران برای سرگرمی خود دو انتخاب دارند. پس از کنار گذاشتن زنان از تصمیمات و بحث های سیاسی به غیر از گفتگوهای شایعه در میان خود، همسران فرماندهان باید زندگی تکراری و خسته کننده ای داشته باشند. زنان آنها حق انجام کارهای روزمره خانه مانند آشپزی، نظافت، خرید و غیره را ندارند، زیرا چنین کاری مناسب موقعیت آنها نیست و بنابراین این وظایف بر عهده خادمان (مارتاها) و خدمتکاران است. اگر مدیران زن گیلیاد بچه دار نشوند، سطح استقلال و کنترل آنها بر امور کاهش می یابد و باید وقت خود را به فعالیت ها و سرگرمی های سنتی زنانه مانند باغبانی یا قلاب بافی اختصاص دهند. آنها اجازه ندارند بدون همراهی همسرشان یا برای هدفی غیر از زایمان یا امور مقدس دیگر از خانه خارج شوند و به این ترتیب در داخل دیوارهای خانه زندانی می شوند. 2- زنان باید هنگام همبستر شدن شوهر با کنیز حضور داشته باشند. مطمئناً ناخوشایندترین و منفورترین قانون در گیلاد، تدارک یک تجاوز ماهانه مجلل به نام “مراسم” است که در آن فرماندهان به امید داشتن فرزند با خدمتکاران در حضور همسرانشان رابطه جنسی برقرار می کنند. همانطور که گفته شد، همسران نیز باید در طول مراسم از لحظه خواندن آیات مربوطه تا زمان آمیزش جنسی حضور داشته باشند تا مراسم بر اساس قوانین دینی گیلعاد انجام شود زیرا اگر همسران حضور ندارد این زن در رده تجاوز جنسی قرار می گیرد. در این مراسم زنان باید بر بالای تخت بنشینند و بدن کنیز را بین پاهای خود قرار دهند و دستان کنیز را به نشانه ارتباط عرفانی فرمانده و واسطه ( ظرفی که کنیز است ) و خودشان این قانون توسط فرمانده پرایس پیشنهاد شد با این توضیح که حضور زنان از احساس خشونت در رابطه جلوگیری می کند و باعث می شود این روابط جنسی ظاهراً خارج از ازدواج زنا تلقی نشود و تنها هدف آنها حاملگی کنیز و کنیز باشد. کودک. آوردن 1- زنان باید تا زمانی که مرگ آنها را از هم جدا کند در کنار همسران خود بمانند و در شرایط سخت و سختی که زنان در گیلعاد در آن زندگی می کنند، حق دارند از آزادی های دنیای مدرن و به ویژه حق برخورداری از آنها برخوردار شوند. حق طلاق ندارند از آنجایی که ازدواج وظیفه مقدس زن و مرد است، زنان باید برای حفظ ظاهر جامعه، هرگونه خیانت، آزار و قانون شکنی همسر خود را نادیده گرفته و با آن برخورد کنند. به زنان آموزش داده می شود که همسرانشان از آنها امنیت و حمایت می کنند و اگر از مرزهای تعیین شده عبور کنند، برده یا مارتا می شوند یا به مستعمرات فرستاده می شوند و حتی اعدام می شوند. تنها در صورت مرگ شوهرانشان، این زنان می توانند با یک فرمانده جدید ازدواج کنند و مجرد ماندن یک زن در گیلعاد غیرقانونی است.

دیدگاهتان را بنویسید