سرنشینان اکسپدیشن ۱ به ایستگاه فضایی بین المللی رسیدند


۲ نوامبر ۲۰۰۰، ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) پذیرای اولین ساکنین طولانی مدت خود بود. این ماموریت اکسپدیشن ۱ نام داشت.

اکسپدیشن ۱

اکسپدیشن ۱ اولین اقامت طولانی مدت در ایستگاه فضایی بین‌المللی بود. سه سرنشین به مدت ۱۳۶ روز، از نوامبر ۲۰۰۰ تا مارس ۲۰۰۱ در ایستگاه ماندند. این آغاز حضور بی‌وقفه انسان در ایستگاه بود که تاکنون ادامه پیدا کرده است.

سرنشینان اکسپدیشن ۱ شامل یک فضانورد آمریکایی، بیل شپرد و دو فضانورد روسی، یوری گیدزنکو و سرگئی کریکالف بودند. فضانوردان روسی قبلا اقامت طولانی‌مدت در ایستگاه فضایی میر داشتند.

پیش از اکسپدیشن، ناسا پنج ماموریت یک هفته‌ای را توسط شاتل‌ها و برای کمک به ساخت ایستگاه فضایی و تامین منابع آن پرتاب کرده بود. اما این بار سرنشینان چهار ماه و نیم در ایستگاه می‌ماندند و فضاپیمای حامل نیز شاتل نبود. فضاپیمای سایوز روسی با حمل سرنشینان تبدیل به اولین سایوزی شد که در ایستگاه فضایی پهلو گرفت.

شرح ماموریت

سرنشینان اکسپدیشن در اولین هفته‌های حضورشان در ایستگاه، وسایل را باز کردند و تجهیزات جدید از جمله اولین آرایه‌های خورشیدی را نصب کردند. کارهای اولیه ماموریت بیشتر از زمان برنامه‌ریزی شده طول کشید. به عنوان مثال، فعال کردن یک گرم‌کننده غذا برای ۳۰ دقیقه برنامه‌ریزی شده بود، اما یک روز و نیم طول کشید تا فضانوردان آن را روشن کنند.

سرنشینان اکسپدیشن ۱ در طول ماموریت خود، سیستم‌های مختلفی را در ایستگاه فعال کردند، تجهیزات تحویل‌شده را باز کردند و میزبان سرنشینان سه شاتل‌ فضایی آتلانتیس، اندور، دیسکاوری و دو خودروی بدون سرنشین پروگرس روسی بودند.

با توجه به خطر افسردگی فضانوردان، ناسا در این ماموریت از چندین تکنیک برای جلوگیری از آسیب‌های روانی وارد بر سرنشینان استفاده کرد. به عنوان مثال، آن‌ها اجازه دادند سرنشینان زمان بیشتری با خانواده‌شان تماس ویدئویی برقرار کنند. همچنین فضانوردان را تشویق کردند که فیلم تماشا کنند و به موسیقی مورد علاقه خود گوش دهند.

شاتل فضایی دیسکاوری ۱۰ مارس ۲۰۰۱ پهلو گرفت و سه سرنشین جدید اکسپدیشن ۲ با چهار خدمه کوتاه مدت اس‌تی‌اس- ۱۰۲ را به ایستگاه فضایی بین‌المللی برد.

چند ساعت پس از لنگر انداختن، دریچه باز شد و هر ده فضانورد با یکدیگر احوال‌پرسی کردند و رکورد جدیدی را از نظر حضور تعداد افراد در ایستگاه فضایی بین‌المللی به ثبت رساندند.

با خروج دیسکاوری، تور چهار و نیم ماهه سرنشینان در ISS پایان یافت. سرنشینان اکسپدیشن ۱ با اس‌تی‌اس- ۱۰۲ به خانه بازگشتند و با فرودی شبانه ساعت ۲:۳۰ بامداد به وقت محلی فرود آمدند.

فعالیت‌های علمی

برخلاف ماموریت‌های بعدی، فضانوردان اکسپدیشن ۱ با توجه به اولویت ساخت ایستگاه، مقدار کمی آزمایش علمی برای انجام داشتند. آزمایش کریستال پلاسما، یکی از این آزمایش‌ها بود.

مانند ماموریت‌های قبلی، فضانوردان عکس‌های زیادی نیز از زمین گرفتند. در مجموع بیش از ۷۰۰ عکس، تهیه شد.

یکی دیگر از فعالیت‌های تحقیقاتی اندازه‌گیری ضربان قلب سرنشینان و سطح کربن دی‌اکسید ایستگاه برای تعیین تأثیر ورزش در محیط و فضانوردان خارج از مدار زمین بود.

دیدگاهتان را بنویسید