۱۰ فیلم تحسین شده و برتر تاریخ سینما که قهرمان آن ها شرور است



انیمیشن جدید استودیوی دریم ورکس با نام The Bad Guys یک فیلم غیرمنتظره موفق بوده است و منتقدان و تماشاگران سینما با آن که شخصیت های اصلی منفی و حداقل ضدقهرمان هستند شوخی کرده و دوستش داشته اند. محبوبیت این انیمیشن نشان می دهد که گاهی اوقات بهترین شخصیت های اصلی اصلا آدم های خوبی نیستند، بلکه شخصیت های کاملا شیطانی هستند که به اندازه هر قهرمان واقعی خنده دار و دوست داشتنی هستند. در حالی که فیلمنامه نویسان هالیوود اغلب از این ایده حمایت می کنند که شخصیت اصلی باید دوست داشتنی، ارتباطی و دلسوز باشد، فیلم های با کیفیت زیادی در تاریخ سینما وجود داشته اند که این قانون را دور زده اند. این فیلم ها با پرهیز از کلیشه ها و سنت های سینمایی ثابت کرده اند که شرورترین شخصیت های اصلی هم می توانند مخاطب را به سمت یک فیلم بکشانند. در ادامه این مطلب قصد داریم شما را با 10 فیلم فوق العاده زیبا و جذاب آشنا کنیم که شخصیت اصلی آنها یک شخصیت منفی و شیطان صفت است. 10. Nightcrawler (2014) به عنوان یکی از منحصربه‌فردترین تجربه‌های کارگردانی دهه گذشته، فیلم Nightcrawler اثر دن گیلروی داستان Le Bloom، یک جنایتکار کوچک را روایت می‌کند که برای یک داستان بسیار خشن به عکاسی روزنامه روی آورده است. که پوشش می دهد، بیش از حد وارد می شود. جیک جیلنهال نقشی بسیار متفاوت از نقش‌های همیشگی‌اش در این فیلم بازی کرد و خیلی‌ها از اینکه او برای بازی در این فیلم نامزدی اسکار نشد تعجب کردند. یکی از چیزهایی که لو را بسیار به یاد ماندنی و کامل می کند این است که مخاطب را به این باور می رساند که او شخصیتی عجیب و متفاوت اما مثبت است که به طور غیر طبیعی وسوسه انگیز است و شغل هیجان انگیزی دارد. اما با از بین رفتن لایه‌های بصری داستان، مشخص می‌شود که او یک شخصیت شیطانی است که برای کسب درآمد دست به هر کاری می‌زند، حتی ظلم و خیانت به دیگران تا زاویه دوربین بهتری داشته باشد. 9. The Usual Suspects (1995) فیلم جنایی کلاسیک The Usual Suspects ساخته برایان سینگر به دلیل پیچش داستانی پایانی معروفش شناخته می شود که در آن شخصیت عصبی و آرام وربال کینت نشان می دهد که او شخصیت افسانه ای سزار سوزی است. این فیلم در تمام مدت مورد توجه مخاطبان بوده است. چیزی که این پیچ و تاب داستان را بسیار مؤثر می کند، تأثیر آن بر تغییر همه چیز در فیلم و برداشت هایی است که از آن ساخته شده است، از داستان یک بازمانده مهربان گرفته تا یک شخصیت شیطانی. سوزی با دیدن اینکه سوزی با کشتن خانواده اش به مخاطب معرفی می شود، به وضوح به مخاطب می گوید که اوست که نباید سر بریده شود، درست برعکس شخصیتی که خود را برای فریب همدستانش نشان می دهد. اگرچه امروز نام و شهرت او لکه دار شده است، اما نقش کوین اسپیسی در نقش وربال آنقدر خارق العاده است که می توانید تا پایان داستان شیطانی فیلم با او همدردی کنید. 8. Reservoir Dogs (1992) کوئنتین تارانتینو یک نابغه فیلمسازی است و نبوغ او در نویسندگی و پشت دوربین حتی در اولین تجربه کارگردانی اش مشهود است. مانند تمام فیلم های بعدی او، Reservoir Dogs درباره تعداد زیادی شخصیت است که از نظر اخلاقی هویت مبهم دارند، حتی اگر نتوان آنها را خصلت های منفی نامید، شخصیت هایی که با وجود طبیعت ذاتی شان بسیار دوست داشتنی هستند. شخصیت های اصلی فیلم ضد قهرمان هستند، از شخصیت نجیب اما جنایتکار آقای سفید گرفته تا شخصیت خونسرد و قاتل آقای بلوند، اما هیچ کدام را نمی توان شخصیت مثبتی دانست. حتی با وجود تمام ظرافت های جذاب و لحظات انسانی که دارند، صحنه هایی مانند شکنجه افسر ماروین نش توسط آقای بلوند نشان می دهد که این شخصیت ها در دنیایی تاریک زندگی می کنند که در آن شر قانون است. 7. هنری: پرتره قاتل سریالی (1990) مایکل راکر بازیگری دوست داشتنی با یک دهه تاثیر در سینما و تلویزیون است، اما مخاطبانی که او را بیشتر به خاطر بازی در فیلم مردگان متحرک و نگهبانان کهکشان تماشای او در فیلم هنری می شناسند. : پرتره یک قاتل سریالی یک کابوس خواهد بود. این فیلم که بخشی از آن بر اساس داستان یک قاتل زنجیره ای واقعی به نام هنری لی لوکاس است، ساختارشکنی کاملی از کلیشه های معمول هالیوود از قاتلان زنجیره ای است. هنری نه جذاب است و نه بسیار باهوش، اما او یک جنایتکار سادیست است که دیگران را بدون دلیل می کشد، حتی زمانی که قربانیانش کودکان بی گناه هستند. 6. A Clockwork Orange (1971) A Clockwork Orange استنلی کوبریک در زمان اکران اولیه به دلیل محتوای خشونت آمیزش بحث برانگیز شد، اما به تدریج جایگاه خود را به عنوان یک فیلم کالت کلاسیک پیدا کرد و اکنون به عنوان یکی از بهترین فیلم های کلاسیک ضد شهری شناخته می شود. فیلم های تاریخ سینما می آید. حتی 50 سال بعد، پرتقال ساعتی نگاهی ترسناک به روان یک جوان مغرور و بد اخلاق است و رویکردی که جامعه برای شکستن این غرور در پیش گرفته است. الکس دلاراژ هیچ خصیصه ای در شیطان ندارد، متجاوزی که در خشونت بی پایانی که هیچ توجهی به قربانیانش نمی کند وسواس دارد. اما بازی بی عیب و نقص مالکوم مک داول لایه های شخصیتی زیادی را به الکس دلاراژ می افزاید و وحشتی که او در طول سکانس های درمانی معروف فیلم تجربه می کند کافی است تا مخاطب برای او متاسف شود. 5. آس در سوراخ (1951) بیلی وایلدر یکی از همه کاره ترین کارگردانان هالیوود است و آس در سوراخ یکی از بهترین شاهکارهای اوست. این فیلم در خط مقدم به تصویر کشیدن دنیای ترسناک روزنامه نگاری بود، دنیایی که در آن همه چیز خوب پیش می رود تا زمانی که روزنامه نگار داستان خوبی برای گفتن داشته باشد. چاک تیتوم با بازی کرک داگلاس همان شخصیتی است که در Nightcrawler می بینیم، با این تفاوت که داستان او در دهه 1950 می گذرد، مردی که با خوشحالی کل شهر را تعقیب می کند تا در نجات یک مرد تعلل کند. به خبرهای خوب برای منافع شخصی دست پیدا کنید. اما برخلاف لو بلوم، سرانجام وجدانش بیدار می شود و وقتی متوجه می شود که مرگ یک انسان بی گناه به خاطر رفتارش نزدیک است، پشیمان می شود، سکانسی که واقعاً وحشتناک و تکان دهنده است. 4. Goodfellas (1990) از بین تمام فیلم هایی که سبک زندگی جنایتکاران و جنایتکاران را به تصویر می کشد، Goodfellas یکی از بهترین فیلم هایی است که توانسته تعادل درستی را برقرار کند، فیلمی که حتی منفورترین شخصیت هایش را بدون عاشقانه بودن جذاب می کند. اتفاق می افتد، رویه ای که در فیلم های تقلیدی این فیلم به وفور دیده شده است. تعداد کمی از فیلمسازان توانسته اند به اندازه مارتین اسکورسیزی فیلم های مافیایی بسازند و هنری هیل یکی از دقیق ترین و پیچیده ترین شخصیت هایی است که اگرچه کسی را نکشت و واقعاً همسر و دخترانش را دوست دارد، اما در عین حال یک شخصیت است. شخصیت گانگستری پست از گانگستر. هیچ پشیمانی وجود ندارد. در صحنه پایانی فیلم، هنری را می بینیم که شکایت می کند که نمی تواند مانند گذشته زندگی مجللی داشته باشد، زمانی که تحت مراقبت مقامات دولتی است، که نشان می دهد حتی فردی که لزوما شیطان نیست نیز ممکن است به آن علاقه مند باشد. توبه کردن وقتی می داند که جنایت به زندگی مرفه می انجامد. 3. The Good, The Bad, And The Ugly (1966) در حالی که هیچ کس نمی تواند نقش نمادین یک شخصیت بلوند یا یک مرد را بدون نام کلینت ایستوود ایفا کند، توکو به همان اندازه قهرمان و شبه قهرمان The Good است. , The Bad , And The Ugly اگر حضور شخصیتش بیشتر از بلوند نباشد. اگرچه توکو نیز یک راهزن غیر اخلاقی با پس زمینه ای ناخوشایند است، اما بازی الی والش در نقش یک شخصیت شرور اما دوست داشتنی جذاب است و بسیاری از دیالوگ های ماندگار و خنده دار فیلم را به تصویر می کشد. توکو نه تنها خنده دار و وسوسه انگیز است، بلکه چیزهای بیشتری در شخصیت او وجود دارد که شاید در نگاه اول دیده نشوند. یکی از بهترین صحنه های فیلم زمانی است که توکو با برادرش روبه رو می شود و به او اعتراف می کند که چاره ای جز ورود به دنیای جنایت ندارد و لحظه هیجان انگیز و غیرمنتظره بعدی به شخصیت توکو داده می شود که او را بیشتر به یاد ماندنی می کند. قبل می سازد. 2. The Godfather (1972) جواهر تاج جدید هالیوود و یک کلاسیک فراموش نشدنی، The Godfather یکی از تاثیرگذارترین فیلم های دهه 1970 است که استاندارد جدیدی را برای فیلم های گانگستری تعیین کرد، استانداردی که کمتر فیلمی حتی به آن نزدیک می شود. . آنها تبدیل شدهاند به. این فیلم که فراتر از یک داستان مافیایی صرف است، هم یک داستان خانوادگی و هم یک ماجراجویی شخصی از قهرمانی تا شر است که نماد آن شخصیت مایکل، کوچکترین پسر خانواده کورلئونه است. در کمال ناباوری برای فیلمی که مورد علاقه گانگسترهای واقعی بود، پدرخوانده در نهایت مافیا را به عنوان یک تجارت شرور به تصویر کشید و با وجود تمام تلاش های مایکل برای دوری از کارهای کثیف و جنایت، دیگر خیلی دیر شده بود. او به زودی درگیر آنها می شود. در اوج داستان فیلم، مایکل دستور یک سری قتل های وحشیانه و حملات وحشیانه به چند الاغ نیویورکی را می دهد و کاملاً نقش یک شخصیت منفی کامل را بر عهده می گیرد و در قسمت دوم فیلم بیشتر در این موضوع غوطه ور می شود. جهان . 1- راننده تاکسی (1976) مردی تنها و افسرده کم کم به ورطه جنون و قهرمانی خودسرانه کشیده می شود. فوق العاده ترسناک بر خلاف دیگر شخصیت های فیلم، بکل مشخصا شخصیت مثبتی نیست و حتی قهرمانانه ترین اعمال او مانند نجات آیریس نیز با نهایت وحشت و خشونت انجام می شود. با این حال، مخاطب به راحتی می تواند بگوید که او زندگی پر از تروما و وحشت داشته است و دوره طولانی فروپاشی روانی برای هرکسی که بیماری روانی را تجربه کرده است قابل درک است. محبوبیت بدون تاریخ فیلم گواهی بر کیفیت بالای آثار اسکورسیزی و نویسندگی پل شریدر است، در حالی که داستان بکل هنوز هم قدرت شوکه کردن، تکان دادن و مجذوب کردن مخاطبان را دارد.

دیدگاهتان را بنویسید