مدلسازی تایتان، از شباهت بیش از حد بزرگترین قمر سیاره زحل به زمین خبر می‌دهد


حدود 1.6 میلیارد کیلومتر دورتر از جایی که هستید، قمری در نزدیکی زحل وجود دارد که به تیتان معروف است. در آسمان این سیاره و سطح آن مولکول های آلی وجود دارد. تیتان یکی از شبیه ترین سیارات منظومه شمسی به زمین است و از این نظر می تواند احتمال کشف حیات را افزایش دهد. اکنون با مدل‌سازی ماه، محققان به یک سوال قدیمی پاسخ داده‌اند و دریافته‌اند که مناظر آن در اثر فرآیند رسوبی خاصی ایجاد شده‌اند. قمر یخی زحل با زمین بسیار متفاوت است، اما گروهی از دانشمندان در تلاش برای کشف گونه‌های مختلف حیات، محیط عجیب سیاره را برای درک بهتر تیتان مدل‌سازی کردند. آنها می گویند این تحقیق که در مجله Geophysical Research Letters منتشر شده است، قبل از تلاش برای کشف حیات فرازمینی مورد نیاز بود. محققان چگونگی تأثیر فرآیندهای رسوبی بر شکل گیری غارها، دره ها و تپه های شنی تیتان را بررسی کردند. متیو لاپوتر، زمین شناس دانشگاه استنفورد می گوید: «اگر بدانیم قطعات مختلف پازل چگونه کنار هم قرار گرفته اند و چقدر مکانیکی هستند، می توانیم از اشکال باقیمانده از این فرآیندهای رسوبی برای آگاهی از آب و هوای تیتان یا تاریخ زمین شناسی استفاده کنیم. چگونه این فرآیندها ممکن است بر زندگی روی این سیاره تأثیر بگذارد. تخیل تیتان، پارادوکس زحل وجود شن و ماسه در فرآیندهای رسوبی زحل بر روی زمین به راحتی برای ما توضیح می دهد که هر شکل زمین چگونه به وجود آمده است. اما در تایتان وضعیت پیچیده تر است. منشا زمین چهره بزرگترین قمر زحل همچنان یک راز باقی مانده است زیرا دانه های شن تیتان مانند شن های زمین نیستند. لاپوتر می‌گوید: «وقتی باد دانه‌های شن را حرکت می‌دهد، آنها با یکدیگر و با سطح محیط برخورد می‌کنند». این برخوردها به مرور زمان دانه بندی شن را کاهش می دهد. اما مکانیسم رشدی که بتواند این را متعادل کند و به دانه های شن اجازه دهد اندازه خود را حفظ کند، کشف نشده بود. اگر دانه‌های شن تیتان در طول زمان توسط بادها از بین رفته‌اند، چهره‌های ماه چگونه شکل گرفته‌اند؟ پس از مدل‌سازی بزرگ‌ترین قمر زحل، محققان دریافتند که این کره دارای نوع خاصی از فرآیند رسوبی به نام تلاطم است که دانه‌هایی را که با یکدیگر برخورد می‌کنند ترکیب می‌کند. این مدل سازی به محققان این امکان را داد تا سرانجام بفهمند چرا ماسه روی تیتان باقی مانده است. لاپوتر و همکارانش همچنین می گویند که ماه، درست مانند زمین و آنچه قبلاً در مریخ وجود داشت، دارای یک چرخه رسوبی فعال است که می تواند توزیع عرضی مناظر در فصول مختلف سیاره را توضیح دهد.

دیدگاهتان را بنویسید